آن‌چه امروز انیس عبداللطیف، بنیان‌گذار شرکت Hash Include به خاطر می‌آورد، نه قراردادهای بزرگ دولتی است و نه پروژه‌های پیچیده فناوری؛ بلکه یک تماس تلفنی با مادرش در سال ۲۰۱۴ است.

او برای خرید یک سند مناقصه دولتی فقط ۳۵۰ درهم کم داشت. بدون آن سند، شرکتش حتی اجازه ورود به رقابت را نداشت. همان‌جا با خانواده تماس گرفت و مادرش این مبلغ را برای او فرستاد؛ مبلغی که امروز کوچک به نظر می‌رسد، اما آن زمان تعیین‌کننده بود.

او بعدها گفت: همین ۳۵۰ درهم شاید بهترین سرمایه‌گذاری زندگی مادرش بوده است.

اما مسیر او خیلی قبل‌تر از این شروع شده بود. انیس در کودکی همراه خانواده مدتی در امارات زندگی کرده بود و همان زمان، تصویر «بازگشت» در ذهنش شکل گرفت. او بعدها در سال ۲۰۰۸ دوباره به دبی برگشت، این بار با یک هدف روشن: ساختن آینده.

شروع کار ساده نبود. نه شبکه ارتباطی داشت، نه پشتوانه مالی. مثل بسیاری از مهاجران، از نقطه صفر شروع کرد؛ به‌عنوان برنامه‌نویس نرم‌افزار.

در همین سال‌ها، او یک درس مهم از فضای کاری امارات گرفت: در این کشور ایده مهم است، اما «اجرا» تعیین‌کننده است. خودش تعریف می‌کند که در پروژه‌ای مرتبط با سازمان گردشگری ابوظبی، مجبور شده در کمتر از یک هفته یک پلتفرم کامل رویداد را تحویل دهد؛ جایی که به گفته او «جایی برای بهانه وجود ندارد».

با گذشت زمان، چالش اصلی فقط تکنولوژی نبود؛ بلکه اعتمادسازی بود. او و تیم کوچکشان باید در برابر شرکت‌های بزرگ رقابت می‌کردند و یاد می‌گرفتند ارزش کارشان را درست توضیح دهند.

به مرور، مسیرش از یک کارمند فنی به یک بنیان‌گذار تبدیل شد؛ مسیری که نه با یک جهش، بلکه با سال‌ها تداوم ساخته شد.

امروز او بیشتر از هر چیز روی «انسان‌ها» تمرکز دارد، نه فناوری. می‌گوید مهم‌ترین موفقیت‌هایش زمانی بوده که توانسته به دیگران کمک کند توانایی‌هایشان را ببینند. به همین دلیل، بخشی از وقتش را صرف منتورینگ و همراهی با جوان‌ها و کارآفرینان می‌کند؛ بدون هیاهو و کاملاً غیررسانه‌ای.

برای او، داستان هنوز به پول یا شرکت ختم نمی‌شود. همه چیز به همان نقطه برمی‌گردد: یک تماس تلفنی، یک «بله» از یک مادر، و کشوری که فرصت ساختن را فراهم کرد.

منبع: گلف‌نیوز