یک مطالعه جدید از دانشگاه کالج لندن (UCL) هشدار داده تنبیه بدنی در سال‌های ابتدایی زندگی می‌تواند با مشکلات تحصیلی و رفتارهای پرخطر در نوجوانی مرتبط باشد؛ موضوعی که روان‌شناسان در امارات هم درباره تأثیر آن بر یادگیری و سلامت روان کودکان هشدار داده‌اند.

این پژوهش اطلاعات حدود ۱۹ هزار کودک متولد بریتانیا بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ را بررسی کرده است. کودکانی که در سه، پنج و هفت‌سالگی تنبیه بدنی شده بودند، در مقایسه با کودکانی که چنین تجربه‌ای نداشتند، ۵.۷ واحد درصد بیشتر احتمال داشت نتوانند پنج نمره GCSE در سطح A* تا C، از جمله انگلیسی و ریاضی، کسب کنند.

در بخش دیگری از پژوهش مشخص شد نوجوانان ۱۴ ساله‌ای که در کودکی تنبیه بدنی شده بودند، ۳۳ درصد بیشتر احتمال داشت رفتارهای پرخطری مثل کتک‌زدن، هل‌دادن و زورگویی نسبت به دیگران داشته باشند.

البته پژوهشگران تأکید کرده‌اند که این مطالعه مشاهده‌ای است و فقط ارتباط میان این عوامل را نشان می‌دهد؛ بنابراین نمی‌توان گفت تنبیه بدنی به‌طور مستقیم باعث افت تحصیلی یا رفتار پرخطر شده است.

با این حال، روان‌شناسان در امارات می‌گویند نتایج با نگرانی‌های موجود درباره تأثیر ترس و تنبیه فیزیکی بر یادگیری و تنظیم احساسات کودکان همخوانی دارد.

یک روان‌شناس، نیز می‌گوید تنبیه بدنی می‌تواند سطح کورتیزول را افزایش دهد و در صورت تکرار، بر حافظه کاری تأثیر بگذارد؛ بخشی از عملکرد ذهنی که برای یادگیری، توجه، حل مسئله، تصمیم‌گیری و پردازش اطلاعات اهمیت دارد.

روان‌شناسان می‌گویند کنار گذاشتن تنبیه بدنی به معنی کنار گذاشتن قانون و انضباط نیست.

توصیه آنها شامل تعیین مرزهای روشن و ثابت، استفاده از پیامدهای قابل پیش‌بینی و متناسب با رفتار، محدود کردن موقت بعضی امتیازات برای کودکان بزرگ‌تر، تشویق رفتارهای مثبت و کمک به کودک برای جبران اشتباهاتش است.
منبع: خلیج تایمز