خیلی‌ها با یک برنامه کوتاه‌مدت به امارات می‌آیند؛ چند سال کار، کمی پس‌انداز و بعد رفتن به مقصدی دیگر. اما برای خیلی‌ها این برنامه تغییر می‌کند؛ پنج سال می‌شود ۱۰ سال، ۱۰ سال می‌شود ۱۵ سال و گاهی حتی سه دهه می‌گذرد تا فرد متوجه شود کشوری که برای کار به آن آمده، حالا تبدیل به خانه‌اش شده است.

تازه‌ترین گزارش «مهاجران در جهان ۲۰۲۶» نشان می‌دهد امارات امسال چهارمین کشور برتر جهان برای مهاجران بوده و بالاترین رتبه را در خاورمیانه به دست آورده است.

اما دلیل این محبوبیت فقط یک رتبه‌بندی نیست.

امنیت، یکی از مهم‌ترین دلایل ماندن مهاجران است. ۹۴ درصد شرکت‌کنندگان از امنیت شخصی خود در امارات رضایت داشته‌اند و ۸۹ درصد نیز ثبات سیاسی کشور را مثبت ارزیابی کرده‌اند.

امارات همچنین از نظر کیفیت زندگی رتبه سوم جهان را گرفته است؛ از خدمات درمانی و جاده‌ها گرفته تا رستوران‌ها، تفریحات و امکانات فرهنگی.

زندگی روزمره هم برای مهاجران نسبتاً ساده است. امارات در شاخص «ضروریات زندگی مهاجران» رتبه اول را در میان ۳۱ مقصد به دست آورده؛ از جمله در سهولت دریافت ویزا و زندگی بدون نیاز به دانستن زبان عربی. خدمات دولتی دیجیتال، پرداخت‌های غیرنقدی، اینترنت پرسرعت و خدمات بانکی هم این تجربه را آسان‌تر کرده‌اند.

از طرف دیگر، بازار کار همچنان یکی از دلایل اصلی جذب مهاجران است. امارات در شاخص کار در خارج از کشور رتبه سوم جهان و در فرصت‌های شغلی رتبه اول را گرفته است. ۸۰ درصد پاسخ‌دهندگان گفته‌اند مهاجرت به امارات فرصت‌های شغلی آن‌ها را بهتر کرده است.

اما شاید مهم‌ترین بخش ماجرا، چیزی باشد که در آمارها دیده نمی‌شود: حس تعلق.

مهاجرانی که سال‌ها در امارات زندگی کرده‌اند، از کشوری می‌گویند که در آن با ملیت‌ها و فرهنگ‌های مختلف کنار هم زندگی می‌کنند، امنیت دارند، فرصت پیشرفت پیدا می‌کنند و خاطره می‌سازند.

در نهایت، ۶۹ درصد مهاجران گفته‌اند از زندگی در امارات راضی هستند.

شاید به همین دلیل است که برای بسیاری، داستان امارات از «کشوری برای کار» شروع می‌شود، اما در نهایت به «خانه‌ای دور از خانه» ختم می‌شود.
منبع: گلف نیوز