چهار سال از درگذشت عالیجناب شیخ خلیفه بن زاید آل نهیان گذشته، اما رد نگاه و سیاست‌های او هنوز در بخش‌های مختلف زندگی در امارات دیده می‌شود؛ از جاده‌ها و شهرهای مدرن گرفته تا برنامه‌های حمایت اجتماعی و پروژه‌های انسان‌دوستانه‌ای که نام امارات را در جهان مطرح کردند.

عالیجناب شیخ خلیفه که در سال ۱۹۴۸ در قلعه المویجعی العین متولد شد، از کودکی در کنار پدرش، مسیر ساخت امارات را از نزدیک دید؛ مسیری که بر اتحاد، رفاه مردم و توسعه کشور تمرکز داشت. گفته می‌شود حضور مداوم او در مجلس‌های مردمی و ارتباط مستقیم با شهروندان، نقش مهمی در شکل‌گیری سبک مدیریتی آرام و نزدیک به مردمش داشت.

وقتی در سال ۲۰۰۴ ریاست امارات را برعهده گرفت، کشور وارد مرحله تازه‌ای از توسعه شد. در دوران او پروژه‌های بزرگ زیرساختی در امارات سرعت گرفت؛ از توسعه جاده‌ها و بنادر تا ساخت بیمارستان‌ها و خانه‌های جدید، به‌ویژه در امارت‌های شمالی که بخشی از شکاف توسعه‌ای آن‌ها کاهش پیدا کرد.

در همان سال‌ها، امارات تلاش کرد وابستگی خود به نفت را کمتر کند و روی بخش‌هایی مثل گردشگری، هوانوردی، صنعت و خدمات مالی سرمایه‌گذاری بیشتری انجام دهد؛ تصمیمی که بعدها این کشور را به یکی از مهم‌ترین هاب‌های تجاری و اقتصادی منطقه تبدیل کرد.

بخش مهم دیگری از میراث او، به زندگی شهروندان اماراتی مربوط می‌شود. ساخت هزاران واحد مسکونی، راه‌اندازی برنامه‌های حمایت مالی و ایجاد صندوق‌هایی برای کمک به شهروندان بدهکار، بخشی از اقداماتی بود که با هدف حفظ ثبات اجتماعی انجام شد.

اما تأثیر او فقط به داخل امارات محدود نماند. از سونامی اقیانوس هند در سال ۲۰۰۴ تا زلزله پاکستان در ۲۰۰۵، امارات در دوره ریاست او به یکی از کشورهایی تبدیل شد که در بحران‌های جهانی سریع وارد عمل می‌شد. کمک‌های بنیاد خیریه خلیفه بن زاید هم به بیش از ۷۰ کشور رسید.

در کنار توسعه اقتصادی، پروژه‌های مرتبط با نوآوری و پایداری هم در همان دوران جدی‌تر دنبال شد؛ از کمپین‌هایی مثل «سال نوآوری» و «سال مدارا» تا پروژه‌هایی مانند «مصدر سیتی» که یکی از اولین نمادهای انرژی پاک در منطقه بود.

امروز، چهار سال بعد از درگذشت عالیجناب شیخ خلیفه، بسیاری معتقدند امارات همچنان روی همان مسیری حرکت می‌کند که او و شیخ زاید پایه‌گذاری کرده بودند؛ مسیری که ترکیبی از توسعه سریع، ثبات داخلی و حضور پررنگ در عرصه جهانی است.

منبع: خلیج‌تایمز